Quadro @ Ibiza
EEN TRIPJE OM NOOIT TE VERGETEN
Soms merk je pas achteraf hoe bijzonder een trip eigenlijk was. Maar deze keer voelde het al meteen anders. Dit was geen simpel teamuitje, maar een feestje voor 25 jaar Quadro en vooral een grote dankjewel aan iedereen die daar elke dag aan bouwt. Nog voor we het vliegtuig instapten hing er een soort opgewonden energie in de lucht. Zo’n gevoel dat zegt: dit wordt er eentje die we nooit meer vergeten. En ja, dat werd het. Ibiza schreef zich vanzelf in ons geheugen. En in deze blog nemen we je mee. Niet alleen naar het eiland, maar naar het gevoel dat erbij hoorde.
Eigenlijk begon onze Ibiza-experience al in de bus naar de luchthaven. Terwijl de ochtendzon nog niet eens hoog aan de hemel stond, klonk er al het eerste flesje dat werd geopend. Want hé, ergens op de wereld was het al vijf uur, toch? De sfeer zat er meteen in. En natuurlijk mochten onze nieuwe Quadro T-shirts niet ontbreken. Het uniforme bewijs dat we als één team op pad gingen.
Vanaf Eindhoven vlogen we richting de zon, warmte en ongedwongenheid van Ibiza. Zelfs tijdens het busritje voelde je de spanning. Vrijwel iedereen dacht hetzelfde: Dit wordt meer dan zomaar een tripje.
– Dennis (werkvoorbereiding)
We arriveerden laat bij het eerste hotel. Snel een rondje door de kamer, een fris shirt aan, en hup: de stad in. Eerst een pizza om een bodem te leggen en daarna doken we gezamenlijk de haven in. De promenade zat vol met kleine kroegjes die ons uitnodigend aankeken. Barhopping op z’n best. Onder het genot van een paar drankjes ontstonden de leukste gesprekken en… nog veel meer. Maar ja: What happens on Ibiza, stays on Ibiza.
De meesten besloten het na de derde bar verstandig af te kappen: er stond tenslotte een strak programma voor dag twee.
Én de die-hards? Die zagen de zon bijna weer opkomen.
Met een goed ontbijt achter de kiezen checkten we uit, wandelden even door Ibiza-stad en gingen op weg naar onze volgende verblijfplaats - Casa Suhka. En dáár begon ons interieurhart sneller te kloppen. Een locatie waar alles klopte: de lichtinval, de styling, de kamers. Het voelde alsof iemand ons precies begreep. Hier voelden wij ons meteen thuis. Later die middag verzamelden we voor een vroeg diner, want de avond beloofde wat.
First stop: Ushuaia, waar Martin Garrix ons opwachtte, of nouja wij eigenlijk hem. En eerlijk: woorden schieten deze ervaring tekort. Dansjes, drankjes, energie die door je lijf gierde en een team dat samen volledig in het moment zat. Het werd een avond waar we weken later nog steeds naar terugblikken.
De afterparty ging door in een andere club waar de muziek zo hard stond dat je kippenvel kreeg. En de gezelligheid? Die ging nog een tandje harder.
De volgende ochtend verschenen we, enigszins onuitgeslapen, aan de lange ontbijttafel bij Casa Suhka. Gelukkig was het een echte chilldag. Yoghurt met fruit, omeletten, sterke koffie en verse jus: precies wat we nodig hadden.
Daarna kon iedereen zijn eigen plan trekken. Een enkeling dook nog even het bed in, maar de meesten sprongen meteen het zwembad in. Rond drie uur vertrokken we samen naar een strandje in de buurt. Zon, uitzicht, water, stilte. Je voelde iedereen langzaam weer landen.
’s Avonds genoten we van een heerlijk driegangendiner. Sappig vlees, verfijnde voorgerechten en als klap op de vuurpijl: cheesecake waar je u tegen zegt. Na een laatste drankje gingen de meesten vroeg naar bed. Niet omdat het moest, maar omdat er de volgende dag iets heel moois op ons wachtte.
Om 07:30 ging bij iedereen de wekker weer. Zonnecrème op, zwemkleding aan en zonnebril in de tas: het was tijd voor Formentera. Op de boot werden we ontvangen met een drankje en wat snacks, altijd een goed begin. Halverwege stopten we midden op zee om te zwemmen en te stand-up paddlen in water dat zo helder was dat je je eigen schaduw kon zien.
Daarna voeren we verder naar de haven van Formentera. De groep splitste: een deel huurde scooters en verkende het eiland. De rest stapte in een klein bootje en bewonderde Formentera vanaf het water.
- Robbert (Werkvoorbereider)
De scootergroep werd gevolgd door een cameraman, die elk bijzonder moment vastlegde. Van de vuurtoren tot het verlaten strandje waar onze adrenalinejunkies gingen windsurfen.
Voor we het doorhadden was de dag voorbij. Rond half acht verzamelden we weer in de haven voor de terugreis. Na het eten, barstte er een afterparty los op de boot. De DJ speelde eersteklas beats. Niemand stond meer stil.
En toen was het alweer tijd om te vertrekken. Om 07:00 stonden we klaar, koffers in de hand, nog een beetje dromend van alles wat we hadden meegemaakt. Via een vlotte vlucht naar Rotterdam en een busrit terug naar kantoor sloten we met een laatste drankje af in onze eigen Brasserie. Een perfecte afsluiter van een onvergetelijke week.